Home Καταγραφές Τραγουδιών Ιστορικά ΤΟΥ ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΔΕΡΦΗΣ ΤΟΥ
ΤΟΥ ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΔΕΡΦΗΣ ΤΟΥ PDF Εκτύπωση E-mail

Ενας κοντός κοντούτσικος κι εχ' έμορφη γυναίκα .

Οι Τούρκοι την εζήλεψαν, πολλά χρέη τον ρίχνουν.

Πουλεί τα αμπέλια ατρύγητα και αμπέλια τρυγημένα,

Πουλεί χωράφια αθέριστα, χωράφια θερισμένα .

Πουλεί  τα σπίτια δίπατα, μ' αυλές μαρμαρωμένες.

Έκατσε και λογάριασε, το χρέος δεν τον βγαίνει.

Αλλαξε την γυναίκα του και στο παζάρ' την πάει.

-Τα μάτια της χίλια φλουριά,τα χείλια της χιλιάδες

και το αγγελικό τς κορμί, αμέτρητους παράδες.

Κάνας και δεν εβρέθηκε για να την αγοράσει,

μον' να παιδί, καλό παιδί, ένα γενιτσοπαίδι.

 

Στα γόνατα την κάθιζε, στα μάτια την φιλούσε.

Κι ένα πουλάκι λάλησε μ' ανθρώπινη λαλίτσα:

-Του τι είδιαν τα ματάκια μου και τι άκ'σαν κι τα αυτιά μου!

Πήρε αδερφός την αδερφή, γυναίκα να την κάμει!

 

-Άκου τι λέγει το πουλί, άκου τι λέει τ' αηδόνι!

Κόρη πούθε ειν' ο κύρης σου,πούθε τα γονικά σου;

-Κύρης μ' 'π την Αντριανούπολη, μάνα μ' απ' την Κεσσάνη,

κι είχα μονάκριβο αδερφό, γενίτσαρο τον πήραν.

-Εσύ' σαι κόρη μ', η αδερφή μ', κι εγώ είμαι  αδερφός σου!

 

- Πάρε γαμπρέ μ' τη γ'ναίκα σου, μένα την αδερφή μου,

και τα φλουριά που σ΄έδωκα ας είναι τα προικιά της,

και το φιλί που τσ' έδωκα, ας είναι ο ασπασμός μου.

 

Σαράντα Εκκλησιές, Ανατολικής Θράκης