Home Καταγραφές Τραγουδιών Παραλογές ΚΩΣΤΑΣ ΤΟΝ ΜΑΗ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ
ΚΩΣΤΑΣ ΤΟΝ ΜΑΗ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ PDF Εκτύπωση E-mail

Κώστας το Μάη γεννήθηκε,το Μάη χαρά θα κάμει,

το Μάη τον ήρτε μήνυμα,να πάει βαρύ σεφέρι.

Η μάνα τ' μέσα ζύμωνε τ' αφρύν το παξιμάδι.

Η Κάλλιω τ' έξω στέκεται, τον Κώστα χωρατεύει:

- Καλά να πας βρε Κωσταντή,μον' μένα που μ'αφήνεις;

- Σ' αφήνω με τη μάνα μου και με την αδερφή μου.

- Γω με την μάνα σ' δεν μπορώ, με τ' ν' αδερφή σ' δεν κάνω.

- Φωτιά να κάψ' τη μάνα μου, φλόγα την αδερφή μου.

- Να Κώστα μ' φτόν το βασιλκό,αυτά τα μηλιγγίζια.

Όσα ποτάμια κι αν διαβείς που ούλα να τα δροσίσεις.

Αν ξεραθεί βασιλικός, τριφτούν τα μηλιγγίζια,

η Κάλιω σου θα παντρευτεί κι άλλον άντρα θα πάρει.

 

Δώδεκα χρόνια πέρασαν και πάνε δεκατρία.

Μαράγκιασε ο βασιλικός, τρίφ'καν τα μηλιγγίζια.

Κώστας βαριά αναστέναξε, βαριά αναστενάζει,

κι ο βασιλιάς τον άκουσε και το σεφέρ' ρωτάει:

- Ποιός είναι που αναστέναξε, ποιός βαριαστενάζει;

-Εγώ είμαι που αναστέναξα, που βαριαστενάζω.

Τρίμερος ήμουνα γαμπρός όπου' ρθα στο σεφέρι

και τώρα μ' ήρθε μύνημα την Κάλλιω μου παντρεύουν.

- Κώστα μ' το στάβλο άνοιξε και πάρε ένα μαύρο,

σύρε να πας στην Κάλλιω σου, σύρε να την προφτάσεις.

Όσο να πει το "Έχε γεια", σαράντα μίλλια πάγει,

κι όσο να πουν "Ώρα καλή" άλλα σαράντα πέντε.

 

Σαν πάει μακριά κι πάει σιμά, έφτασε μες στ' αμπέλια.

Εκεί βρίσκει 'να γέροντα, τ' αμπέλι να κλαδεύει.

-Δε σι ρουτώ βρε γέροντα, καν τί μέρα είν' απόψε;

-Σήμερα είνι Κυριακή, σήμερα μαύρη μέρα.

Τ' Κώστα μ' Κάλλιου παντρεύεται και παίρνει άλλον άντρα.

Μ' ήρθ' αχαμνά, μ' ήρθε βαριά και ήρθα να κλαδεύω.

-Δε σε ρουτώ βρε γέροντα, τί ώρα θε να φτάσω;

-Αν είν' ο μαύρος σ' γρήγουρος, θα φτάσεις για τα δώρα,

κι αν είνι 'κόμα σιγανός, προφταίνεις για τη στέψη.

 

Σαν πάει μακριά κι πάει σιμά, κοντόφτασε στη λεύκα.

Ηυρίσκει μια γερόντισσα, στη λεύκα να λευκαίνει.

-Δε σε ρουτώ γερόντισσα, καν τι μέρα είν' απόψε;

-Σήμερα είνι Κυριακή, καταραμένη μέρα.

Τ' Κώστα μ' Κάλλιου παντρεύεται και παίρνει άλλον άντρα.

Μ' ήρθ' αχαμνά, μ' ήρθε βαριά και ήρθα να λευκάνω.

-Δε σε ρωτώ γερόντισσα, τι ώρα θε να φτάσω;

-Αν είν' ο μαύρος σ' γρήγορος θα φτάσεις για τα δώρα.

 

Βρέθκιν ο μαύρος γρήγορος κι έφτασι για τα δώρα.

Μικροί, τρανοί, τους δώρισαν, τουν ξένου δεν δουρίζουν.

-Ανάθεμα τ' αντέτια σας, τουν ξένου π' δεν δουρίζουν.

Βγάζουν ένα παλιό πισκίρ' δωρίσαν κι τουν ξένου.

Και χάρισε το δαχτυλίδ', την πρώτη αρρεβώνα.

Το δαχτυλίδ΄ ήταν χρυσό, χρυσό μαλαματένιο,

κι η Κάλλιω τ', τον εγνώρισε και τον σφιχταγκαλιάζει.

 

Αφηγήθηκε  η Κυριακούλα Αποστολίδου, καταγόμενη από την Αν. Ρωμυλία.Τραγουδιόταν στους γάμους.